Aankomen, blijven & wijken

Vandaag heeft de stad Gent te kampen met een woningcrisis. Dit geldt vooral voor het onderste segment van het woonaanbod, waar een structureel gebrek is aan sociale woningbouw. Het is ook net in dit segment dat nieuwkomers meestal terecht komen na hun erkenning (of zonder erkenning nagestreefd te hebben). Dit leidt tot zeer precaire en onaangepaste woonsituaties, een grote concurrentie op de woningmarkt, die de huurprijzen verder opdrijft, discriminatie en huisjesmelkerij en een groot isolement van de vluchteling. Ondanks het dak boven hun hoofd voelen vele nieuwkomers zich zonder thuis, omdat ze niet beschikken over een betaalbare, kwalitatieve woning en woonzekerheid. De wijze waarop nieuwkomers momenteel gehuisvest zijn, laat daardoor geen betekenisvolle participatie in de samenleving toe en versterkt eerder sociale exclusie. 

Nochtans zou wonen net de sleutel tot integratie en opwaartse sociale mobiliteit kunnen zijn voor nieuwkomers. Een stabiele thuis is immers de plek waaruit iemand zijn/haar leven kan uitbouwen. Dit geldt des te meer voor nieuwkomers die er, letterlijk en figuurlijk, vaak een zwaar voortraject op zitten hebben. Een thuis zou nieuwkomers dus binnen de muren een gevoel van stabiliteit moeten kunnen bieden, maar zou tevens in zich ook de sleutel kunnen dragen tot integratie in de samenleving buiten de muren. De huidige situatie staat ver van dit ideaal. 

In dit masterproefatelier wordt dit woonvraagstuk opgepakt en wordt er gezocht naar duurzame oplossingen. Hiervoor moeten we het woningvraagstuk van nieuwkomers in het bredere woningvraagstuk van de stad integreren, bijvoorbeeld door het wonen van vluchtelingen te combineren met andere doelgroepen of met andere voorzieningen.