Naar een paradigmaverschuiving in het sociale voedselvoorzieningssysteem: het creëren van gezonde en op maat gemaakte voedselhulp oplossingen voor kwetsbare gezinnen

Abstract

Voedselverlies vormt een aanzienlijke uitdaging met economische, ecologische en sociale implicaties. Dit probleem doet zich voor in een wereld waarin het aantal individuen met voedselonzekerheid snel toeneemt. Herverdelings- en liefdadigheidsorganisaties, zoals voedselbanken, spelen een cruciale rol bij het bieden van directe hulp aan voedselonzekere individuen. Toch wordt hun activiteit beperkt door de beperkte en onvoorspelbare toevoer van en vraag naar gedoneerde producten.

Dit onderzoek richt zich op het verkrijgen van inzicht in de voedseldonatieketen. Er wordt een mixed methode gebruikt waarbij de materiaalstroom van vier organisaties kwantitatief in kaart wordt gebracht en acht organisaties kwalitatief worden bevraagd over de omgang met fluctuerende donaties. De resultaten tonen aan dat herverdelingsorganisaties meer en langer houdbare gedoneerde producten ontvangen dan liefdadigheidsorganisaties, die in direct contact met de hulpbehoevenden staan. Die gedoneerde producten variëren sterk tussen de verschillende organisaties doorheen de tijd. Organisaties gaan op verschillende manieren om met deze fluctuerende cijfers, gaande van het zoeken naar nieuwe donateurs tot het aanvullen van het aanbod door extra levensmiddelen aan te kopen. Het is duidelijk dat er behoefte is aan meer financiële middelen en betere afstemming op de behoeften van de voedselonzekere individuen. Een dialoog tussen de belanghebbende is dan ook essentieel om een duurzaam voedselhulpsysteem te creëren dat voldoet aan de noden van kwetsbare gezinnen.

— Abstract, overgenomen uit de masterproef.