An inquiry of the democratic pathways of art in the field of food aid

Abstract

In 2022 riep de Belgische Federatie van Voedselbanken op tot meer steun om voedselhulp te organiseren te midden van de groeiende discrepanties tussen vraag en aanbod van voedselhulp. Moeten we vasthouden aan de 'meer-voedselhulp-formule'? Of in plaats daarvan kiezen voor het principe van 'voedselhulp als noodhulp onder protest?' In dit proefschrift betoog ik dat we voor het tweede moeten kiezen. Dit onderzoek begint dan met de vraag hoe we ons kunnen voorstellen dat dit protest tot stand komt. Ik stel voor om te kijken naar de wegen van kunst om het veld van voedselhulp in België te politiseren en democratiseren. Aan de hand van inzichten uit Mouffe's conceptuele kader van democratie, Bourriaud's theorie van relationele esthetiek, Stavrakakis werk 'Lacan en het politieke' en de Guattariaanse notie van subjectiviteiten, wordt een eerste inventarisatie gemaakt van deze democratische paden van de kunst. Vervolgens bespreek ik het APIA-1 project, een participatief kunstproject over voedselhulp met mensen die armoede/voedselhulp hebben meegemaakt, geleid door Anders Herrebaut en mijzelf. Deze bespreking van het project onthult potentiële strategieën voor het politiseren/democratiseren van voedselhulp met behulp van kunst.

— Abstract, overgenomen uit de masterproef.