Liefdadigheid vs. duurzaam sociaal werk met betrekking tot het voedingsvraagstuk in de Watersportbaan

Inleiding

In de wijk Watersportbaan is heel wat hoogbouw terug te vinden. Deze dateert uit de periode na de Tweede Wereldoorlog (1959-1965) en de bouwstijl is gebaseerd op het modernisme en postmodernisme (Agentschap Onroerend Erfgoed, 2020). De hoogbouw voorziet de wijk van heel wat sociale woningen. Voor meer info over de sociale hoogbouw verwijzen we graag naar het spoor van groep 5. Deze hoogbouw zal het onderwerp zijn van deze reeks papers omdat net deze kampt met een heleboel uitdagingen die de leefbaarheid onderdrukken. De wijk huisvest bewoners met diverse achtergrond en afkomst. Daarnaast kampt de wijk met groeiende sociale problemen zoals: kansarmoede, sociale isolatie, psychische kwetsbaarheid, middelenmisbruik, dakloosheid, werkloosheid, migratie, etc. Verder wordt de ruimtelijke invulling van de wijk fysiek afgebakend en doorsneden door onder andere de Watersportbaan, de Leie en de Blaarmeersen. Dit brengt enkele uitdagingen met zich voor zowel de woonomgeving als de publieke (groene) ruimte. De afwezigheid van sociale en economische voorzieningen in de buurt creëert bovendien een gebrek aan sociale cohesie. (Baes, Deceur, & Everaert, z.d.)

In dit luik gaan we dieper in op het gebrek aan de fysieke nabijheid van voorzieningen in de wijk, en meer bepaald van voedingsvoorzieningen. De wijk Watersportbaan kent immers een gebrek aan voldoende en gevarieerde voorzieningen voor voedsel. In Amerikaans onderzoek worden dergelijke plaatsen beschreven als ‘food deserts’ (Volckaert, De Decker & Leinfelder, 2019). Vanuit de vaststelling dat de wijk Watersportbaan een ‘voedingswoestijn’ is, wordt getracht een antwoord te formuleren op volgende vraag: Wat kan de betekenis zijn van sociaal werk in het opzetten van praktijken inzake voeding die duurzaam zijn op zowel sociaal als ecologisch vlak?

Om deze vraag te onderzoeken, wordt eerst de rol van sociaal werk in de New Charity Economy (NCE) toegelicht. Daarna wordt het voedselvraagstuk in de Watersportbaan uitgediept, waarbij de koppeling gemaakt wordt met het aspect van duurzaamheid. Vervolgens worden enkele bestaande voedselvoorzieningen belicht om te kijken welke succesverhalen en valkuilen er kunnen meegenomen worden in ons advies naar de context van de Watersportbaan. In de conclusie worden enkele ideeën aangereikt die voortvloeien uit de voorgaande delen.

— Inleiding, zoals overgenomen uit de studentenpaper.