Samenwerking binnen de agrovoedingsketen: noden en barrières (met focus op producenten)

Abstract

Deze masterproef onderzoekt de verschillende vormen van samenwerking binnen de agrovoedingsketen, met een focus op landbouwers in Gent en landbouwers die producten leveren aan Gent. Zowel horizontale samenwerkingen (tussen landbouwers) als verticale samenwerkingen (tussen landbouwers en andere schakels in de keten) worden bekeken. Het onderzoek richt zich ook op de barrières die landbouwers tegenhouden om samenwerkingen aan te gaan. Op basis van de resultaten worden enkele aanbevelingen neergeschreven. Het sociale aspect van samenwerkingen wordt benadrukt aangezien dit onderwerp nog onderbelicht is in de literatuur. Ook werd dit soort onderzoek nog niet eerder uitgevoerd bij deze doelgroep.

Uit de interviews met veertien landbouwers bleek dat de meest voorkomende horizontale samenwerking een machinering is. De meest voorkomende verticale samenwerking is die met consumenten, waarbij de consument gezien wordt als een koper. Landbouwers ervaren verschillende voordelen van samenwerken, zoals versterking van hun positie in de keten, verlaging van kosten voor landbouwmachines en -inputs, en meer sociaal contact. Er zijn echter ook barrières aanwezig, zoals de extra tijd en arbeid die samenwerking vergt, schaamte en/of trots van de landbouwers, en de noodzaak van open communicatie en vertrouwen.

De aanbevelingen voor landbouwers omvatten het aanstellen van een mentor, die hen ondersteunt bij het verkennen en onderhouden van samenwerkingsverbanden. Ook kan de mentor netwerkevenementen organiseren om het vertrouwen binnen de landbouw te bevorderen en nieuwe contacten te leggen. Om kennis te verspreiden over het onderwerp kunnen er vergaderingen georganiseerd worden, deze kunnen zowel fysiek als online zijn. Ten slotte kan er ook ondersteuning worden geboden bij administratieve taken die gepaard gaan met samenwerking.

— Abstract, overgenomen uit de masterproef.