Gent als eetbare stad? De verschillende functies, risico’s en toekomstperspectieven van (wild)plukken in Gent

Abstract

De hernieuwde belangstelling voor het plukken van eetbare planten op openbare plekken komt met mogelijke voordelen, maar ook met mogelijke nadelen, zoals een verhoogde druk op ecosystemen. Om hier een groter inzicht in te verwerven, werden in dit onderzoek zowel de verschillende functies, risico’s, drempels als toekomstperspectieven van plukken in de stad Gent onderzocht. Dit gebeurde aan de hand van semi-gestructureerde interviews met Gentse plukkers en een kwalitatieve data-analyse op de transcripten daarvan. De belangrijkste functies van plukken in Gent blijken verbinding met natuur, voedselzekerheid, educatie, verbinding met mensen, verbinding met plaats, medicinale toepassingen, ecologische opwaardering en economische meerwaarde te zijn. De risico’s bij het plukken zijn vervuiling, ondergebruik en verwaarlozing, overgebruik en gebrek aan respect, giftige planten, parasieten, verwondingen en het verspreiden van exoten. Hier deels aan gekoppeld zijn de drempels die mensen soms tegenhouden om te gaan plukken, de voornaamste zijn een gebrek aan kennis, mogelijkheden, toegang, tijd, durf, middelen en interesse. Voortbouwend op de drempels die de deelnemers ervaren, zijn de dominante thema’s in de toekomstvisies de volgende: educatie en sensibilisering, meer eetbaar groen, participatie en de rol van de stad, toegang en afspraken, gezamenlijke activiteiten, wetenschappelijk onderzoek en eigen betrokkenheid. De Sint-Pietersabdij, die in het proces is van een herbestemming rond het thema voedsel, kan volgens de deelnemers een rol spelen als kenniscentrum over plukken en als productieplek, werkende met dingen die in de stad werden geplukt. Dit onderzoek toonde aan dat plukken in Gent nu al een belangrijke meerwaarde heeft en dat er veel potentieel is om de praktijk van plukken uit te breiden, mits het op een doordachte manier gebeurt.

— Abstract, overgenomen uit de masterproef.